MESLEKİ


Yarabbi bir sahip bir çoban gönder
Koyun belli değil kurt belli değil
Kalmadı sefası bezmi cihanın
Deva belli değil dert belli değil

Ağniyalar dile destan oldular
Cümle fıkaraya basman oldular
Tavşan yürekliler aslan oldular
Yiğit belli değil mert belli değil

Halim arzedecek hakim bilinmez
Ahir vakit bu gözyaşım silinmez
Azdı yaralarım hekim bulunmaz
Yara belli değit dert belli değil

Ey Mesleki artık gönül farıyor
Gam gasavet dört yanımı sarıyor
Bütün âlem çıkmış vatan arıyor
Yayla belli değil yurt belli değil



Dolanı dolanı gelir
Ölüm yavaşça yavaşça
Kalem alıp yaz derdimi
Gülüm yavaşça yavaşça

Soyunmuyor bir dem nârım
Sevda oldu öz diyarım
Güz dedi geçti baharım
Selim yavaşça yavaşça

Garip gönlüm durmaz oldu
Gözüm ırak görmez oldu
İşe güce varmaz oldu
Etim yavaşça yavaşça

Sevdiğim bu yana bakmaz
Kaş eğip kirpiğin yıkmaz
Kırıldı kanadım kalkmaz
Kolum yavaşça yavaşça

Şu dünyaya güvenilmez
Ölmeyince kan kesilmez
Mesleki'm artar eksilmez
Zulüm yavaşça yavaşça