Mali Bunalım Ve "Kurtarıcılar"

    Türkiye aleyhine oluşturulan yoğun gündem içinde, 29 Kasım 2000 ve 20 Şubat 2001'de yaratılan iki yapay mali bunalımla, zaten açmaz içinde olan Türk ekonomisi tam anlamıyla çökertildi. 29 Kasım bunalımı sonrasında, çaresizlik içindeki 57. Hükümet'in önüne "3. Ek Niyet Mektubu" konuldu ve bu mektupla, ulusal varlığın ekonomik dayanakları olan kamusal varlıkların özelleştirme adıyla hemen tümünün elden çıkartılması kabul edildi. Aynı günlerde AB, Katılım Ortaklığı Belgesi'yle Türkiye'den istediklerini tırmandırdı ve Hükümet bu istekleri Nice'de kabul etti. IMF'ye verilen "3. Ek Niyet Mektubu"'yla "Katılım Ortaklığı Belgesi" nde yer alan koşullar hemen hemen aynıydı ve bu koşulların yerine getirilmesi halinde, Türkiye'nin ulusal varlığı büyük risk altına girecekti..
    29 Kasım bunalımının "çözüm" yollarını, IMF ve Dünya Bankası belirledi. Oysa bu iki kuruluş, sorunun oluşmasına neden olan örgütlerdi. "Sorun yaratıcılar" bir anda "kurtarıcı" olmuş ve bu "kurtarıcılar" Türkiye için ileride çok daha yıkıcı sonuçlar doğuracak olan "3. Ek Niyet mektubunu" ve "Katılım Ortaklığı Belgesini" kabul ettirmişlerdi.

<< Önceki Sayfa - Ana Sayfa - Sonraki Sayfa >>